20121205

Kusura bakma bugünlerde hüznün mavrasını yapamıyorum.Yapanlara hayranlıkla bakıyorum.Gücüm yetmiyor galiba ölüyorum.Şimdi sana sorsam hiç öldün mü diye,biliyorum kaç defa diyeceksin.
de
ölmeden ölmeye bir fark oluyor.Ben mesela hiç daha önce böyle ölmemiştim.
o yüzden ölesiye kıskanıyorum hiç böyle ölmeyen insanları, aslında kendim hariç herkesi kıskanıyorum bugünlerde;
sizin sevgilileriniz ne kadar da güzel, benim sevgililerim orospu çıktı genelde.Arada sırada denk gelen hanımlara da yollar müsaade etmedi, aslında ben yürürdüm çok yürürdüm sonsuza kadar yürürdüm. Yolların asfalttan değil de yürümeyle bitmeyecek maddeden yapıldığını gördüm.
sizin allahınız ne kadar büyük herşeye kadir felan.benim allahım küçücük 4 yaşındaki bir çocuğun gözlerinde hem de küçücük.birinin sana ancak boğmak istediğinde şah damarından yakın olacağını gören gözlerde küçücük.
sizi sevenler de vardır muhakkak.sevilecek bir yanınız vardır.benim yok.sevilecek kısımları yanlardan budadılar ve ağaçlar sadece filmlerde çiçek açar.-ki ben ağaç bile değilim.
sizin sevdikleriniz de vardır şimdi.Benim yok.Bi rakıyı seviyorum ben.Bir şişe rakıya sığınmak ne acınası. Beni kendimden uzak tutan/tutabilen tek şey o oysa.Sizin orda martılarınız falan vardır.beyaz eşya taksidiniz, televizyon diziniz, elbet bir gün buluşucağınız şarkılarınız...
Benim yok.
Bileklerinizi kesmeniz gereken bi gece gelir mutlaka.Kesmediyseniz,korktuysanız,allahvarsandıysanız,bi umut falan doğduysa içinize,ya da kesip de başaramadıysanız, bi şekilde hayatta kaldıysanız.
Sonra sizde hiç hayat kalmaz.
Hayatta kalmam bi işe yaramadı.Bende hiç hayat kalmadı.

Hiç yorum yok: