...

Kelimelerimin değeri yok.Varmış gibi yaptım.Kendimi inandıramadığım yere geldim.Bıraktım. Farketmez.Cüzzam ya da sıtma.Görünmez bir pelerinle ya da zayıf bir hafızayla.Farketmez. Adım anılmasın,yüzüm hatırlanmasın,mezarlıkta tutulmasın kaydım.Üflenmemiş bir ruhun,işlenmemiş eti.Gözler kan.Kırılmış sol eldeki kalem, sağdakinin içine kaderini yazamadan.İlk değildi belki ama son.Kanmam.

Keşif

Tenle, canın arasında bir şey,
Bir anda bırakırsın ve gider.
Ölmezsin ama yaşamazsın da;
Sadece biter.

Yas

"henüz" kadar taze,
bir demet papatyam vardı benim.
"çoktan" parantezine alınmış bir
"şimdi" de,
solup gitti.

Aşk Ne Mi?

Bu hafta bana iki kişi aşkın anlamını sordu.Geçiştirdim.Aşk bir dilek ağacı, bağlanan her dileğin rengi farklı.Anlatmaya çalışırım sadece,
anlatamam.

Benim için yalan'la ziyan'ın arasında; hüzün'den olma, hicran'dan doğma bir felaket aşk.Yalan çünkü özneler önemsiz senin için sevgilim, sevilmek yüklemine prangalamışsın kendini.
Emek harcıyorsun mesela; o emekle piramitleri yapabilirdin,babil'i yeniden kurabilirdin,bir duvarı dile getirebilirdin ama sen birini sevmeyi seçiyorsun.Ölmeden yıkıldığı için eserin,ziyan.Onsuz gittiğin her yer hüzün,ona gidemediğin her an,hicran.

Hayat seçenekler koydu önüme,ben durmadan seni seçtim.Tanrıya bile: ben onu,senden daha çok sevdim deyip;bütünü parçaya feda ettim.Pusula yaptım gözlerini,hep batıya gider gibi, hep adımlarının peşine gittim.Aşk da yuvarlak bi küre sanırım.Ben yine başladığım yere;sensizliğe, geri geldim. Geldim ama nasıl! Bir bilsen.Sanki azrail geldi.Ben ölürcesine korktum.Güldü azrail gözlerime,korkma dedi.Canını almaya gelmedim,sen hiç yaşamadın ki! Aşk bu işte sevgilim, yaşadım ama onsuz yaşadım.O gelecek illaki,zaten ölümden bu yüzden korkarım... derken; Ölmeye bile hakkının olmaması aşk.

Sen şimdi bensiz.Adı neydi deseler bir s harfi anca çıkar dilinden, belli belirsiz.Yüzüm silüet senin için;ağaran saçlarımdan,bin uykusuz gecemden habersiz.Susarsın öylece. Bilmezsin sevgilim. Bilsen umursamazsın.Unutursun hemen,hatırlamazsın.En çok da bu gidiyor ya zoruma. Başımı vururken taşlara,ben de unutur gidersem.Yalnızca sol omzumdaki melek bilecek. En büyük günahım için varolduğumu ve nankörlüğünün cehenneminde bile yine adını söylerek gözlerinde kaybolduğumu.Belki de aşk bu sevgilim.Ne yaparsan yap;sitemin cennet şarabı,öfken rahmet pınarı ve seni sevmemenin adı olur ancak,kabir azabı.

Güz

Eskiden çok iyi biriydi.Kalbini kırdılar.Kırık bir kalple iyi olmaya çalıştı.Kırıkları ufaladılar.Şimdi kalp kırmakla meşgul,kırık bir kalp bulursa ufalamakla.Belki tanrı da bu şekilde -yani insan gibi - acımayı unutmuştur.Onu da anlamaya çalış.Belki o da bir parçası, kendini geçsin istemiştir. Hani yazarken harfleri düşünmezsin,el'in seni geçmiştir.Tanrının bağışlaması da böyledir belki, affetmek için affedildiğini görmek istemiştir.Sonuçları gayri meşru,sebepleri yasal,hakedilmemiş acıların kefareti ancak hakedilmemiş bir bağışlamayla mümkündür belki.

Seni sevdiğim gün,kara bir yılanın ağzından içeri girdim ben.Yıllar oldu ve bu yolculuk bi türlü bitmedi. Bekledim,bıraktım,durdum,yürüdüm,koştum ve hepsinde de korktum.Artık kurtulmam gerek.Şans, mucize, hikmet,kudret istemiyorum o yüzden.Rahmi alınan bir kadın gibi tanrı ve onun bişeyler doğurmasını bekleyemem.Kendim yapmalıyım.
Yol boyunca öğrendim,çok insan okudum.Okuduğum her yüzde iyiniyetlerimi biraz daha unuttum.Ne yaptıysam temizleyemedim kalbimi,gözlerinin mavisinden...Ben de çıkardım yerinden, fakir fukaraya dağıttım.Böyle böyle geçti yolculuğum.Engin sandığım obaları, çölleştirerek.Daha neler var, söylemenin gereği kalmayan...

Ama artık sadece "ne olacaksa olsun" var içimde.Yıllar geçti.Sen nerelerdesin,hayat teferruat,baksana ben bile kalmadım geriye.

An

Pul biriktirmek için fazla yaşlıyım sevgilim.Sana dair,bana ait biriktirilmiş acılarım var benim. Senin umursamadığın, benim avutamadığım an'lardan oluşan. Belki otopsimi yapacak doktor; gözyaşı kanalıyla kalbimin arasında, ince uzun kapkara bir damara rastlarsa anlar.
Bu iş böyledir zaten.Maşuklar anı biriktirir,aşıklar an'ları.Yine de yıllar sonra her iki tarafta anlamlandıramaz olayları.Senin gibiler hatırlamaz,benim gibiler unutmaz.Sen yine de kimselere anılarını anlatma sevdiğim.Dünya ne kadar kötü olsa da,bu kadar acımasız olabileceğine kimse inanmaz.

İnanış

Sana şimdi sorsalar,
bir çocuk gibi masum
yüzün masum
için masum
ben kimseyi öldürmedim dersin.
Emin misin?

Hipnoz

Tanrı değildim ve seni istiyordum.Sen hiç, hakkın olmayan birşeyi istedin mi sevgilim? Bu cesareti nerden buldun dersen?Yine senden,tanrıları seçmeyişinden.Yoksun.Israrla susarak olmak istemediğini anlatmaya çalışıyorsun. Aptallığımdan, yüzsüzlüğümden değil çırpınmam. Kabullenemeyişimden.

Sanrı

Taş kalplinin tekisin,
bağrına taş bastığını sanıyorsun.

Bağlaçsız

İncir tabağı,iğde yaprağı,modası geçmiş bir tabaka: içinde bir kaç sigara... Mum ışığında tek görebildiğim bunlardı.Ben ağlıyordum ya da mum eriyordu.Belki mum ağlıyor,ben yanıyordum. Radyoda Safiye Ayla bir ihtimal daha olduğunu söylüyordu.Aslında hem ağlıyor, hem yanıyor, hem eriyordum.Ben bu gece doluyorum,ben bu gece yine kelimeler dolusu taşıyorum.Senin olmadığın bir şehirdeyim ama mucize işte: bak hala yaşıyorum.

Yine de hiç kolay bişey değil,yaşamak dediğin.Bu şehirde seninle aynı ismi taşıyan insanlar var mesela.Ve ben bu gerçeği bir türlü kabullenemiyorum.Ne zaman adını duysam,bi kelebek konuyor ellerime.Sen geldin sanıyorum.Yıllar oldu -ki yıl dediğin şeyden toplasan elli tane anca göreceğim- ama alışamadım işte.Alışamadığım o kadar çok şey var ki.Bakışlarımın aslı sende kaldı mesela, artık suretine konuşuyor insanlar.Gözlerimin ela'sı da seninle gitti,şimdi dört mevsim de kahverengi.Bazen.Bazen çok. Bazen kokunu çok özlüyorum, kar gibi kokardın sen.Bu yüzden zaten sıcak iklimlere gidemem.

Seni sevmek! Bunu yazmak bile tanrıyı gülerken görmek gibi.Doğmak gibi seni sevmek, dokuz ay beklemek gibi.Doğarken ölmek gibi seni sevmek,dünyaya fazla gibi.Ve aramak,seni yaradanın dokunduğu herşeyde bi gonca gülde,seher vakti gökyüzünün renginde,nar ağacının gölgesinde ya da uykuya dalmış bi çocuğun nefesinde ben hep seni arıyorum.
Senin yerini bilmeyen herkese söverek,belki bu sefer kabul olur diye ibranice bi dua öğrenerek bi şekilde durmadan deneyerek çabalıyorum.Oysa rüyasında sevdiğine sarılanlara bile özenir oldum.Nasıl bir ayrılıksa bu,ben rüyalarımda bile sadece ardınsıra koşup duruyorum.

Olmuyor işte.Secdeye çok değdi alnım.70 evliyanın yaptığı sebilde 70 kere bu yüzü yıkadım.Olmadı,silinmedi alınyazım ki kanserli elleri de çok sürdüm alnıma ölmeyi de başaramadım.